امروزه فناوري كارت هوشمند داراي كاربردهاي
وسيعي در صنايع روز دنيا ميباشد. اين فناوري
علاوه بر توانايي ذخيره اطلاعات، قادر به
پيادهسازي الگوريتمهاي مختلف رمزنگاري جهت
امنيت بيشتر ميباشد. توانايي استفاده از
نشانهگذاريهاي امنيتي مانند استفاده از
مشخصات بيومتريك، برجستهسازي، حكاكي ليزري و
...، درجه امنيت بالايي را براي كاربردهايي كه
در آنها امنيت از اهميت بالايي برخوردار است،
فراهم ميكند. همچنين استفاده از اين فناوري
سبب كاهش هزينههاي مالي و نيروي انساني،
كنترل دسترسي براي كاركردها يا ابزار (با
استفاده از فرآيند تصديق صحت)، تسهيل تبادلات
مالي و فعاليتهاي تجاري، جابجايي آسان و امن
اطلاعات و دادههاي مختلف و سوق يافتن به سوي
جامعهاي بدون پول نقد ميشود.
کارت هوشمند، كارتي پلاستيكي در اندازه کارت
اعتباري است که در آن يك يا چند تراشه مدار
مجتمع قرار گرفته و ميتواند از يک يا چند
تکنولوژی قابل تشخيص توسط ماشين يعنی نوار
مغناطيسی، بارکد، اطلاعات بيومتريک يا شناسايی
تصوير استفاده کند. تلفيق يک کارت پلاستيكي
معمولي و يک ميکروپروسسور اجازه ميدهد که
مقدار زيادي اطلاعات بصورت online يا offline
ذخيره، پردازش و قابل دسترس شود. کارتهای
هوشمند ميتوانند چند صد بار بيشتر از يک کارت
معمولي (نوار مغناطيسی) داده ذخيره کنند و با
ذخيره الگوريتمهاي رمزنگاري امنيت تبادلات را
بهبود بخشند. اطلاعات ذخيره شده در تراشه IC
از طريق يک ماجول الکترونيکی که به يک ترمينال
يا يک دستگاه خواننده کارت متصل است و يا از
طريق يک ميدان مغناطيسی انتقال مي يابد. از
توانائيهاي عمده كارت هوشمند مي توان به
امكان پياده سازي چندين كاربرد در يك كارت
اشاره كرد. بعضي از اين كاربردها عبارتند از :
شناسايي، ذخيره داده، خريد الكترونيكي، تصديق
صحت و انطباق دارنده كارت و كارت، دسترسي
فيزيكي و منطقي به سيستم هاي اطلاعاتي، نرم
افزارهاي كاربردي، پايگاه هاي داده و اماكن
مخصوص كه براي ورود نياز به تاييد و تشخيص
هويت دارند.
کارتهای هوشمند را ميتوان براساس نوع تراشه،
نوع سطح تماسي و نوع سيستم عامل به سه دسته
تقسيم بندی کرد. اين تقسيم بندي در شكل زير
نمايش داده شده است.
